GEEN GEBOREN BORRELKONINGIN

Ik heb tijdens mijn studententijd lang gedacht dat ik een ongeneeslijke vorm van borrelvrees had. Dat elke van wijn en spelen voorziene menigte angstaanjagend was, omdat ik in hun gemeenschappelijkheid totaal geen herkenning en weinig aansluiting vond. Het leek op een holle kakofonie met een dynamiek van borrelkoningen, clowns en jaknikkers.

Toch was dit geen reden om voorgoed en voor altijd ergens achter in de schaduw te staan, compleet overweldigd door het kabaal en de ogenschijnlijke richtingloosheid. Ik wilde de zich manifesterende borrelvrees graag doorbreken en er iets zinnigs van maken.

If and how to “koetjes and kalfjes”

Het aantal uitnodigingen voor feestjes en borrels die je naar alle waarschijnlijkheid niets opleveren kan al gauw overweldigend worden. Ik heb het aantal voor mij altijd weten te reguleren door mezelf de volgende vragen te stellen:

  1. Welke quasi-verplichte en gezellige borrels waar je waarschijnlijk niks uit haalt kan je ontlopen, zonder dat het je je baan kost?
  2. Heb je wel de juiste baan, of ga je verplicht jaarlijks op skivakantie terwijl dat niks voor jou is?
  3. Welke borrels en verjaardagen bezoek je uit lieve leed omdat anders de boel wordt afgebroken?
  4. Wat versta je onder “afgebroken” en weegt dit op tegen het ongemak van het alsnog aanwezig zijn?
  5. Is de kans aanzienlijk dat er een gelegenheid tot zinvol netwerken is?
  6. Wat is voor jou “zinvol netwerken”?
  7. Zijn er vrienden aanwezig met wie je een tijdje kunt optrekken?
  8. Wie zijn je vrienden?
  9. Moet je je eigen verjaardag of die van een familielid vieren zoals het heurt of ben je dan… toevallig op vakantie?
  10. Hoe toevallig is jouw toeval (zie afbeelding)?
  11. Ben je op je eigen voorwaarden besluitvaardig of please je steeds anderen?
  12. Wie bepaalt dat jij moet gaan?

Zodoende heb ik per jaar ongeveer 1 à 2 feestjes, festijnen of borrels waar ik eigenlijk niets uit haal. Dat is het risico van het besluiten om te gaan. Dan gaf ik iets een kans, maar bleek dat het toch niet te zijn. Daar heb ik dan weer wat van geleerd. Niet alles is voorspelbaar: je krijgt niet altijd wat je voor ogen hebt.

Met een goed gevoel naar huis

Van alle andere borrels kom ik tegenwoordig met een goed gevoel thuis. Enige voorbereiding helpt vaak. Mijn tips:

  1. Ik neem van tevoren voldoende rust als remedie tegen de prikkels die allemaal zullen binnenkomen in een borrelruimte waar de akoestiek ook lang niet altijd meewerkt. Want dat is te verwachten. Dit is aan te raden voor sensitieve mensen en mensen die zich aan de wat meer introverte kant van het spectrum bevinden.
  2. Als ik vooraf weet van de aanwezigheid van mensen die ik graag wil spreken, bijvoorbeeld in het geval van een congres, bedenk ik een paar gerichte vragen. Soms stuur ik van tevoren al een bericht, zeker als te verwachten is dat heel veel mensen deze personen willen spreken.
  3. Als er een thema is, past dit bij me. Het is een stuk makkelijker om een conversatie te starten over gemeenschappelijke interesses.
  4. Mijn onderhandelvaardigheden zijn in orde. Ik ben zelfverzekerd, want impostors blijven thuis.
  5. Als ik nog helemaal niemand ken, ben ik heus niet de enige.
  6. Ik schroom me absoluut niet om zelf te spreken, al dan niet in de vorm van een presentatie. (Tegenwoordig ben ik zelfs regelmatig de gastvrouw. Ik heb zowaar een verborgen talent ontdekt, hoewel het me al jaren leuk lijkt om eens in een toneelstuk te spelen. Maar een netwerkbijeenkomst is als het goed is iets minder fictief.)
  7. Gaat het om een familieverjaardag die echt de moeite waard is dan wel voor de goede orde wordt bezocht? Geen voorbereidingen, gewoon ondergaan.
  8. Ik accepteer plot twists en weet in alle gevallen dat ik mijn best heb gedaan. You can’t always get what you want. (Something is wrong if you never get what you want.)

Succes!

Werk met mij

Vond je het fijn om dit artikel te lezen? Vergeet het dan niet te delen en schrijf je hieronder in voor toekomstige updates!