Ik doe mijn best om me niet de pessimist, partycrasher en lolbederver te voelen. Om niet degene te zijn die alles overmatig gecompliceerd maakt en niet gewoon eens lekker luchtig en normaal kan doen. Die niet van dag tot dag een fijne tijd in het hier en nu kan hebben. Die als onterechte veroordeler wordt weggezet van wie verwarring zaait door nepnieuws te verspreiden.

Ik denk terug aan de zonnige tijden in een niet zo lang verleden, waar ik op een inmiddels verkochte boerderij op allerlei dieren paste. Oordeelloos, in eenvoud, zonnig, met ademruimte. Het langzame buitenleven, dagelijks even boodschappen doen in het dorp, rustig de omgeving verkennen, het landschap in me opnemen, in het gras liggen, de planten op het erf water geven, de dieren voeren, werken aan mijn onderneming. Ver weg van druk, gejaagdheid, haast, vanzelfsprekendheid, elkaar overschreeuwen.

Ooit weer, maar dan in het zuiden, in weer een ander landschap.

Society: “Be yourself!”
Society: “No, not like that!”

We zouden dit samen doen, toch?

Ontdek de voordelen van onbeperkte toegang >