JE BENT UIT DIE KOOI ONTSNAPT

Je woont ver weg van wie je ooit familie noemde. In stilte nam je afstand. Misschien woon je fysiek niet eens zo ver weg, maar je weet: het is beter zo. Het eerdere was niet vol te houden. Als je nog contact hebt, is dat niet vaak. Hulde aan jou. Je hebt jezelf nu meer ontwikkelingsruimte gegeven, met meer plek voor je hoogbegaafdheid.

Een tijd geleden was je nog aan het slot van de kooi aan het rammelen, een kooi genaamd ouderlijk favoritisme. Met je exceptionele capaciteiten paste je nooit zo goed in het gezin, waarin je zus (of broer), die inmiddels feilloos meedraait in de maatschappij, als een leidraad en meetlat fungeerde. Daarbij waren lengtematen niet interessant, maar wel de mate waarin je vooral niet het ideale kind was. Je ouders waren zelf misschien niet hoogbegaafd, of waren dat wel, maar hebben hun capaciteiten nooit wijs ingezet. Ook hadden ze (of één van hen) hun eigen jeugderfenis, die ze niet goed hebben verwerkt.

Een fragment uit je vorige leven

Je wordt niet geloofd op je woord door je eigen ouders. Je relatie berust op wantrouwen. Het voelt heel dreigend. Je voelt je in het nauw gedreven, onder druk gezet, niet serieus genomen, tegengewerkt. Het is benauwend. Het maakt je verdrietig, een verdriet van het soort dat ‘s avonds voor het slapen gaan vooral opspeelt.

Wanneer het verdriet je rusteloos maakt, ga je vaak eindeloos over Facebook struinen. Je weet niet precies wat je daar dan zoekt. Je bladert door de fotoalbums van je zus, waarin je ouders ook wel eens staan, en op die foto’s botert het perfect tussen hen. Jaloezie is niet het juiste woord. Op zulke momenten vraag je jezelf af of jullie dan toch echt dezelfde ouders hebben. Foto’s zijn slechts momentopnames. En je lijkt geen moment te doen wat je moeder wil dat je doet. Zij voelt zich om niets door jou geïntimideerd.

Tussen je moeder en de schoonmoeder van je zus botert het ook perfect. Op moederdag is je moeder standaard van je zus. Je zus neemt haar mee en trakteert haar op een lunch, thee met gebak, en ook de schoonmoeder van je zus is erbij. Je moeder is er voor haar dochter, jouw zus, en zou op die dag ook niets anders willen. Je hebt al lang geleden besloten daar niet aan te tornen.

Je verlangt naar een moeder met wie je kan gaan lunchen, maar bovenal, een moeder die oprecht geïnteresseerd in je is, een moeder met wie je kan praten, een moeder die in je gelooft en erop vertrouwt dat je de waarheid spreekt, en bij wie je niet continu alert moet zijn op wat je kan zeggen. Je zult haar elders moeten vinden. De moeder van je zus, toevallig ook die van jou, behandelt jullie niet hetzelfde, maar ze is overtuigd van wel.

Als je dan eindelijk eens je vader spreekt door de telefoon, hoor je haar ook meestal op de achtergrond en uiteindelijk is je vader dan alleen maar een doorgeefluik van wat je moeder te melden heeft. Het eindigt er steeds mee dat je moeder naar de telefoon graait en het over allerlei tot feiten verfomfaaide vooroordelen gaat hebben.

Naar sommige mensen doen je ouders volkomen normaal, en naar anderen, vooral degenen die meer met jou geassocieerd zijn, doen ze dat niet. Die krijgen geen kans. Waarom die negatieve insteek bij de start, de toonzetting van wantrouwen in plaats van openheid en interesse? Je snapt er niets van.

Uit je dagboek:

Better to spend your hard-earned cash on blown glass flamingos to decorate your garden and kilomols of synthesized complex molecules to prevent the inevitable depression of a life left unlived and the burning smell of potential collapsing into nothing.

Je ouders spelen in hun microkosmos een gezelschapsspel. Het is geen rummikub, het is geen scrabble, maar het is happy family: wie het beste acteert en de schijn ophoudt van een gelukzalige familie. Overigens heeft je moeder wel gedreigd, waar uiteraard alleen je vader bij was en niemand anders, om je schijnbaar aanwezige kwaadaardige kant nog eens publiekelijk te kennen te geven in de familie- en kennissenkring, want dit mag ook in het happy family-spel.

Je probeert jezelf te troosten met de gedachte dat familie die echt om je geeft en die je echt vertrouwt jou nooit zal afschrijven of kwetsen, en hoe naar het is als een moeder tegenover anderen haar kind belachelijk maakt, zelfs al zou het waar zijn waarop ze zich baseert. Voor zover je weet ben je niet kwaadaardig en heb je ook niets op je kerfstok. Je hebt geen invloed wanneer je er weinig energie in steekt om dit te corrigeren, maar ook niet als je er veel energie in steekt; dan heb je juist vooral een averechtse invloed.

En zo lang als dit doorgaat, ben je belemmerd in het contact met je vader, die ook wel eens echt voor je mag opkomen en daarbij assertiever mag zijn. Totdat dit gebeurt, en dat is misschien nooit, neem je afstand. Je zit met onvervulde verlangens die je zal moeten verwerken.

Een verandering begint met iets kleins

Op je werk kom je op een dag een vrouw tegen, een klant, die oprecht geïnteresseerd is in wat je doet en in wie je bent. Je knoopt een gesprek aan. Ondertussen ga je verder met de routine van deze bijbaan in een winkel. Terwijl jullie eigenlijk vreemden voor elkaar zijn. Je wilt haar omhelzen en zeggen: hoi, moeder.

En dat is ook wat je verdient. Je verdient een liefdevolle en warme familie. Maar als je die niet van huis uit meekrijgt, is het aan jou om zelf je familie samen te stellen. One step at a time.

Ook voel je dat deze cyclus van ouderlijk favoritisme doorbroken moet worden. Als je ooit zelf een kind krijgt, zal je er alles aan doen om te zorgen dat dit kind zich optimaal mag ontwikkelen op een manier die bij het kind past. En aangezien je zelf hoogbegaafd bent, is de kans groot dat je kind dat ook is en dus uitzonderlijke leerbehoeften heeft.

Of je kind blijkt hoogbegaafd, en met deze spiegel ben je jezelf op latere leeftijd bewust aan het worden van je eigen hoogbegaafdheid en alle talenten die daarbij horen, die je nu optimaal mag gaan inzetten.

En als je dan nog een kind krijgt… houd je jezelf verre van ouderlijk favoritisme.

Streep P, 2009. Mean Mothers. Overcoming the Legacy of Hurt. HarperCollins Publishers, New York, USA.

Werk met mij

Vond je het fijn om dit artikel te lezen? Vergeet het dan niet te delen en schrijf je hieronder in voor toekomstige updates!