LEVEN MET TEGENSTRIJDIGHEDEN

Opgroeien was als hard fietsen en tegelijk in de rem knijpen: je jeugd zat vol tegenstrijdigheden. Deze tegenstrijdigheden ben je gaan verinnerlijken. Nu ben je de grootste rem op jezelf.

Omdat je van de leerkrachten in je destijds nog jonge leven jouw minder begaafde leeftijdsgenoten alle beschikbare ruimte moest geven, kreeg je zelf geen ruimte. Je moest hen de ruimte geven, zodat ze zichzelf niet tenietgedaan of geïntimideerd voelden, terwijl jij jezelf van binnen opvrat. Je snapt de redenatie van die volwassenen, maar op die manier werd jou geen vertrouwen gegeven in het van nature goed kunnen omgaan met anderen. Je was er niet op uit om anderen tekort te doen door jouw capaciteiten. Dat ben je nog steeds niet.

Niet meer afhankelijk van de volwassenen van destijds

Je had het graag anders gezien, maar je kan je eigen geschiedenis niet veranderen. Wel kan je in het vervolg op gepaste wijze de rem loslaten om op hoge snelheid invulling te geven aan een vernieuwde zingeving. Je bent daar volwassen genoeg voor en je bent al lang niet meer afhankelijk van de mensen van destijds. Maar het doorbreken van die conditionering kost tijd.

Je bent op zoek naar een nieuwe plek in de maatschappij. Waar dan? Je bent er zelf nog niet uit. Je zit misschien in het gat van de werkloosheidswet, maar er is genoeg werk aan de winkel. Je contract is afgelopen en je staat met lege handen op de arbeidsmarkt. Hoe ga je ze vullen? Wat kan je combineren? In wat voor organisatie is men toe aan een vernieuwende blik? Start je zelf een onderneming?

Een schuldgevoel over je “mislukking”

Het is doorbijten om je nu niet mislukt te voelen. Soms lukt het niet en dan leg je jezelf een schuldgevoel op, als een schuld die zichzelf in de schoenen schuift. Hoewel je meestal snel weer in staat bent om die schoenen uit te trekken en de schuld eruit te schudden, zou het schelen als dat niet nodig was. Je bent een capabel persoon en je kunt snel leren, verbindingen zien tussen disciplines en vakgebieden, een systeem doorgronden, of het zelf opbouwen. Je vrienden verbazen zich erover dat jij je soms mislukt voelt.

Ondertussen bezoek je nieuwe landschappen. Ook ga je ze steeds meer zien met nieuwe ogen. Er moet een werkplek zijn waar je gezien wordt voor wat je waard bent en waar je jezelf goed zichtbaar kan maken, een plek in dat landschap van mogelijkheden waar je goed kunt vertoeven en in je onderhoud kunt voorzien. Daarvoor moet je jezelf eerst continu als een capabel persoon zien die bovendien best wat vaker fouten mag maken, en jezelf niet zien als een mislukking.

Je hebt niet goed voor jezelf gezorgd. Je hebt je steeds ingeleefd in anderen, maar daarbij heb je jezelf te vaak als onzichtbare waarnemer beschouwd. Ook nu de kooi van je jeugd je niet langer fysiek opsluit. Daarmee ben je verworden tot de grootste rem op jezelf. Het is tijd om de rem los te laten en je identiteit te laten zien.

Veel succes! Wil je niet meer leven met dat gevoel van mislukking, maar weet je niet hoe? Aarzel niet en neem vooral contact op!

Werk met mij

Vond je het fijn om dit artikel te lezen? Vergeet het dan niet te delen en schrijf je hieronder in voor toekomstige updates!