“Je hebt het een beetje te druk gehad hé? Ik zie dat je hoofd er vol van is.”

– “Ja. Dat heb je goed gezien. Het put me de laatste tijd uit en ik heb meer moeite met opstaan. Het verdwijnende licht helpt ook niet.”

“Wat draag je op je schouders dat je zo belast?”

– “Ik denk dat ik me onvoldoende gezien voel in eigenheid. Juist ook als er een succes te vieren is. Het kost me veel moeite om te bedenken met wie ik dat kan vieren. En dan bedenk ik het, maar is er geen tijd, geen geld, geen gelegenheid. Mensen hebben ook hun leven en ik merk dat ik het daardoor soms al niet meer vraag, ook al kan het soms alsnog.”

“Welk licht verdwijnt er dan uit jouw leven?”

– “Het licht dat op me schijnt en me laat zien dat ook ik gezien mag worden. Maar soms weet ik dus niet meer door wie. Wel weet ik dat ik door sommige mensen liever vergeten word.”

“Dus je moet uitzoeken door wie je wel gezien wordt en wilt worden. In jouw eigenheid. En niet als projectie.”

– “Dat klopt. Als mijn hoofd daar nou eens rustiger van werd. Ik ben laatst door mijn online contacten gegaan. Nou ja, dat heeft wel een beetje ruis weggenomen, zodat ik me wat meer kan focussen op minder mensen. Maar ik ben gewoon echt vermoeid.”

“Je mag best eens wat meer aan jezelf denken, en niet alleen in verhouding tot andere mensen. Wat vind je zelf leuk om te doen? Kom je daar nog wel aan toe?”

– “Ik kan van alles benoemen. Aan veel daarvan kom ik niet toe. Ja, daarmee doe ik mezelf tekort. Het is puzzelen om te ontdekken hoe ik er nog tijd voor kan vinden. Wat het is dat ik daarvoor kan laten. Of wacht, ik kan wel wat bedenken. Maar dat alleen al kost ook weer tijd om los te laten of over te dragen. En niemand zal het verwachten.”

“Kom maar los van wat anderen van je verwachten. Ik begrijp dat je daar zakelijk heldere afspraken over maakt. Ook die moeten niet botsen met wie jij bent als persoon, maar in je persoonlijke leven mag je daar een stuk vrijer mee omgaan. Het gaat in dat geval niet om of je er genoeg geld mee kunt verdienen, maar om wat jou als persoon ook echt genoegdoening geeft. Om bij vandaag te beginnen. Wat doe je vandaag?”

– “Nou, het is zondag. Ik heb al veel weekends doorgewerkt, maar dat is niet zo verstandig hé. Gisteren kon ik niks doen. Ik had echt geen energie meer. Ik denk dat ik vandaag ook maar niet ga werken. En in plaats daarvan ga ik op pad.”

“Dat klinkt als een goed plan voor de rest van dit weekend. Ga er maar even van genieten. Dan spreken we binnenkort weer, want ik ben wel benieuwd naar wat je nu allemaal zo veel energie kost. En welke verwachtingen je mag gaan doorbreken om wat energiezuiniger te worden. En door wie je liever vergeten wilt worden. Maar vooral: naar wie jou wel zien in eigenheid. Want dat verdien je. Ook als mensen jou vooral als een ‘succesvol persoon’ in hun hoofd hebben zitten.”

– “Nee, dat laatste betekent inderdaad niet automatisch het gezien worden in eigenheid. Eerder dat ik waar en wanneer dan ook tot handige vraagbaak kan dienen. Ironisch, want ik ben ook niet alwetend. En anderzijds zijn er mensen die hun beeld van mij als ‘succesvol persoon’ niet kunnen uitstaan. Ze luisteren niet wezenlijk naar wat ik zeg, hoe, waar en wanneer dan ook.”

“De mensen die jou echt zien zou ik graag eens ontmoeten. Ik vind het zo jammer dat ik dat niet meer kan. Neem toch maar van mij aan dat ik er stilletjes bij ben, hoor.”

– “Ik vind het ook jammer dat het zo moet, Linda, maar ik heb er alle vertrouwen in dat je toch meedenkt en erbij bent, alleen op een andere manier. Dankjewel daarvoor, dat betekent veel voor me.”

“Ik doe dat met alle liefde, en dat weet jij volgens mij wel. Ga maar genieten van deze dag. En écht voor jezelf genieten. En als het daglicht verdwijnt, steek je kaarsjes aan. Tot snel!”

Ontdek de voordelen van onbeperkte toegang >